Pnom Penh 2b

Goodmorning to you,



Vervolgens hebben we ons laten afzetten bij ons nieuwe guesthouse: Nairan. Voor we het wisten lagen we beide te slapen, en werdern 2 uur later wakker. S'avonds zijn we nog naar de riverfront geweest. De river was netjes afgezet door schuttingen, dus het bleef bij een vermoeden dat daar de rivier moest zijn.



Dag 3 in Pnom Penh zou een erg speciale dag worden. We hadden met Call en zijn vriend afgesproken dat we the killing fields zouden bezoeken. Na een tocht van ongeveer drie kwartier op de moter, door een super druk en hectisch pnom penh (verkeersregels zijn vooral om te negeren), kwamen we bij the killing fields aan. Daar zijn we rondgeleid door een gids die betrokken was bij het opgraven van de massagraven. Het was erg indrukwekkend en vooral erg bizar. Je loopt op een pad rond, maar ondertussen loop je gewoon over menselijke overblijfselen van een vreselijke oorlog. De verhalen die de gids ons vertelde waren soms te bizar. Er stond bijvoorbeeld een boom waar baby's tegen aan geslagen werden. Dit was voor het pol pot regime een handige methode om kogels uit te sparen, en toch dood en verderf te zaaien. Dit reduceert de problemen in Nederland toch wel tot iets mininiems. We hebben daar ongeveer een uur rondgelopen en natuurlijk weer een paar boeken gekocht. Ik denk dat we bijna aan een extra rugzak toe zijn. Voordat we the killing fields ingingen had Call ons al verteld dat juist op deze dag de Duch berecht zou worden door het internationale straf tribunaal. Hij had dan ook het idee om daar eens te gaan kijken. Dus hup de moter weer op, dwars door pnom penh, en een uur later stonden we bij het internationale straf tribunaal. En als je er dan toch bent, wil je eigenlijk ook wel naar binnen. Dus Call ging een beetje babbelen, ik stap stoer naar een mannetje, en vraag of we naar binnen mogen. Dat was dus niet mogelijk....reden ik had een tekorte broek aan. Hmmm dat geeft nog mogelijkheden. We springen weer op de moter en gaan op zoek naar de eerste de beste lokale markt. Voor zes dollar had ik een broek die wel lang genoeg was(laten we het een lange broek noemen). Weer terug. En voordat we het wisten waren we binnen. We stonden echt verbaasd te kijken (inclusief onze cambodjaanse vrienden). We liepen daar een beetje rond, zagen een perscentrum, liepen door nog een controle post (mijn druivesuiker werd in beslag genomen, mijn insulinepen uitgebreid geinspecteerd)...en we konden de rechtbank binnen. We zaten in een grote zaal, met een groot raam waarvoor gordijnen hingen die nog gesloten waren. Na een paar minuten gingen de gordijnen open, en we zaten oog in oog met het internationale straf tribunaal, een hele batterij advocaten, aanklagers en verdedigers. En 1 van de mannen was de Duch, de voormalige directeur van S21. Echt heel bizar, ik kreeg een beetje het gevoel dat ik in een film terecht was gekomen. Bij de ingang hadden we nog een luister setje gekregen zodat we de delen die niet in het engels waren, konden beluisteren. Er was een getuige die als nurse had gewerkt in S21, en allerlei vragen kreeg over haar eerdere getuigenis. Erg indrukwekkend om dit mee te maken. De tweede getuige was nog niet genoeg geinformeerd over de consequenties die zijn getuigenis voor hem zelf kon hebben. Hij wilde graag een advocaat hebben, maar kon die niet betalen. Na hoog beraad werd de zitting tot de volgende dag geschorst. Buiten hebben we nog een filmpje gemaakt van Call. Waarin hij verteld dat het een hele bijzondere dag voor hem was. Hij voelde geen agressie meer naar Duch, maar was vooral erg blij dat er recht werd gedaan. Hij voegde er wel aan toe dat als Duch buiten zou komen, hij niet voor zichzelf zou instaan.



Dus voor de mensen die klaagden over een tekort aan avontuur in mijn verslagen...ik noem geen namen (w.s. te B tijdelijk A)...dit lijkt me wel een redelijk goed avontuur.



ok...de vorige keer ging ik stoppen voor mijn avondeten, en is nu 7:30 in de morgen tijd voor ontbijt.