Pnom Penh deel 2

Zoals Geert Mak iedere keer bij in Europa zijn uitzending begint...waar waren we ook alweer gebleven.

Pnom Penh. De eerste avond. En Mirella kwam na een tijdje helemaal histerisch in de kamer terug. Ze had namelijk, bij puur toeval, de motorrijder gevonden die haar 6 jaar terug iedere keer naar haar werk brach. En waar ze ook wel dagtochtjes mee had gemaakt. Na ik van haar verhaal mag geloven, hebben ze beide gegild toen ze elkaar weer tegen kwamen. Inmiddels heb ik ook uitgebreid kennisgemaakt met Call. Erg aardige man, die honderd uit verteld, en ook vooral veel verteld over de geschiedenis van Cambodja. Hij is 38 en heeft dus redelijk bewust het Pol Pot regime meegemaakt. Op dag 1 zijn we op de motor vertrokken naar plekken die Mirella kende van haar werk eerder hier. Eerst zijn we bij een Wat geweest, waar zij Engelse les heeft gegeven. Handig om Call bij ons te hebben want hij kon meteen als talk zijn diensten aanbieden. Uiteindelijk hebben we gesproken met een student uit de tijd dat Mirella daar les gaf. Ze wisten beide niet zeker of Mirella ook aan die jongen les had gegeven. Maar de memory lane ging verder. Vervolgens zijn we naar een plek gegaan waar Mirella ook les heeft gegeven. Dit was inmiddels omgebouwd tot een woning van een, zoals Call ze standaard noemt, VIP. Call durfde niet aan te bellen, hij is nog erg angstig van belangrijke mensen, maar uiteindelijk hebben we het toch gedaan. Bleek een of andere hoge militair te wonen, met een gigantische auto op de binnenplaats. Daarna zijn we bij een lokaal tentje gaan eten. Toch een beetje scary als je buiten de geeikte plaatsen gaat eten. Maar tot nu toe is het eten goed gevallen. 's-middags heeft het motor-duo ons naar S-12 gebracht (Tuol Sleng). De martel gevangenis van het Pol-pot regime. Erg indrukwekkend om te zien wat daar allemaal gebeurt is. Maar vooral ook niet te bevatten wat voor methodes er werden gebruikt om mensen te laten praten. Mensen die al wisten dat ze waarschijnlijk niet levend uit deze gevangenis zouden komen. Opperhoofd van deze gevangenis was de man met de bijnaam Duch. Op deze meneer kom ik later terug. Het Rode Khmer bewind was echt verschrikkelijk.

Tijd om te gaan eten...ik probeer vanavond de rest van het verhaal te posten. Want we hebben vandaag nog iets heel erg bijzonders meegemaakt.